09-10-05

Oostduinkerke


[cultuur] De wereld zit toch raar in elkaar. Alles wat lekker of leuk is, is ongezond. Frieten, biefstuk, bier, boterkoeken etc. bevatten ofwel te veel vet of te veel suiker. Autoracen is dan weer te gevaarlijk. Aan de Schepper had ik graag aanbevolen dat hij volgende keer wat meer uit zijn doppen kijkt. Toch bestaat er iets dat wél leuk en wél gezond is, namelijk wandelen op zaterdagnamiddag en vooral dan nog in een mooie omgeving. Het zal u wel niet verbazen dat de kust opnieuw mijn bijzondere voorkeur wegdraagt, maar een mens kan zijn roots nu eenmaal niet ontkennen. U zal mij dat niet kwalijk nemen. Dit keer was Oostduinkerke, tussen Koksijde en Nieuwpoort, aan de beurt, hét dorp van de paardevisschers, maar daar hadden we vandaag geen oog voor.

Oostduinkerke-Bad (als tegenhanger van Oostduinkerke-Dorp, dat wat meer landinwaarts ligt) is de laatste jaren deftig gerenoveerd. Heel wat krakemikkige hotels en aanverwanten werden gesloopt en vervangen door nieuwe bouwwerken, maar zoals altijd primeerde het commerciële motief boven het esthetische. Het grote hotel op de hoek kon ook in Oberbayern gelegen hebben. Jammer, want ik telde maar één authentiek huisje in de ganse kustplaats. Gedane zaken maken echter geen keer, dus wijdden we ons aan het Oostduinkerke dat wel nog ongerept was, namelijk de natuur.

De toeristische brochures laten meestal alleen het strand zien en maar goed ook. Er is in Oostduinkerke meer te zien dan dat, maar hoe minder massatoeristen dat weten, hoe beter. Onze tocht begon inderdaad via dat beruchte strand, dat er wegens weer en seizoen gelukkig zonneklopperloos bijlag. Het was een gezondheidswandeling van Oostduinkerke tot Nieuwpoort-Bad - een schamele twee-en-een-halve kilometer - om net voor de afgrijselijke bebouwing het achterland op te zoeken. We doken meteen de duinen in, maar ook daar stonden kolossen van steen en cement. Dit keer waren het geen dure appartementen, maar stalinistische gebouwen waarin zeeklassen ondergebracht worden. Dat praat een en ander goed, maar toch had ik ze liever wat verder in het binnenland gezien.

Meteen na die giganten draaiden we rechtsaf om het Hannecartbos binnen te treden. Het bos werd pas na de Eerste Wereldoorlog aangelegd door de familie Hannecart, die het niet zag zitten om telkens naar de Ardennen te trekken om te jagen. Ze legden dan maar een bos aan in Oostduinkerke zelf. In 1981 werd het aangekocht door het Vlaams Gewest; acht jaar later maakten ze er een natuurgebied van. Het Hannecartbos is niet bijster groot, waardoor je je de vraag stelt hoe men daar in hemelsnaam kon jagen, maar genoeg om voor een rustige, groene oase binnen de toeristische kustbebouwing te zorgen. Detail: onder het bos ligt een verzande arm van de IJzer.

Zoals gezegd was Hannecart maar een bondig intermezzo, zodat we snel in de Doornpanne terechtkwamen. Het verbaasde me opnieuw dat er nog zo'n uitgestrekte duinenvlakte binnen Oostduinkerke te vinden was. Zeggen de Doornpanne tot aan de gezichtseinder reikt is een enigszins optimistische uitspraak, al is het domein van aanzienlijke omvang. Het is alleszins groot genoeg om in te verdwalen, vooral als de bewegwijzering je in de steek laat. Uiteindelijk vonden we toch de uitgang, maar het was wel eventjes zoeken. We hadden eventjes geluk toen we op een bijzonder smal ruiterpad geen paarden ontmoetten. Noch wij, noch de viervoeters gingen immers van plan zijn om naar de achteruitversnelling over te schakelen.

Nog één noemenswaardig feit langs de wandeling: een watertorentje dat net op een kerk leek. Van dichtbij zou je denken dat het een gewijde plaats is, maar dat bleek niet het geval. Al blijft het een raar zicht.

Wat hebben we geleerd, zoals de arrogante zelfingenomen oen Piet Huysentruyt zou zeggen? Oostuinkerke is meer dan strand alleen. Je vindt er ook een bos, uitgestrekte duinen midden de villa's dat bovendien leuk is om door te wandelen. Trek er nu niet massaal naar toe en, last but not least, blijf op de paden en laat het natuurschoon zijn of haar eigen weg gaan. U weze gewaarschuwd!Foto's zijn hier te vinden

11:30 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.