01-10-05

À Dieu Coco


[binnenland] "Allô, Coco ici. Comment ça va?" Dat zei Jean-Claude Van Cauwenberghe ooit eens tijdens een TV-reportage tegen iemand aan de andere kant van de lijn. Zo kwamen we meteen te weten wat zijn roepnaam (of is het troetelnaam?) was. Toen was hij nog dé man van de PS in de regionale regeringen. Sinds vrijdagnamiddag is dat niet meer het geval. Het corruptieschandaal in de PS-federatie van Charleroi deed hem de das om, want gesjoemel in de boekhouding van de plaatselijke sociale huisvestingsmaatschappij maakten zijn positie onhoudbaar. Van Cauwenberghe was immers de sterke man van Charleroi, de grootste Waalse stad, maar een sfeer van verdachtmaking was niet bevorderlijk voor het imago van zijn partij. Voorzitter Elio di Rupo doet er namelijk alles aan om af te rekenen met de kwalen van het verleden, meer bepaald de machtsdynastieën en het oneindige cliëntelisme.
Toch ben ik ervan overtuigd dat het voorval, mits het binnen de perken blijft, uiteindelijk lonend zal zijn voor di Rupo's strategie. Ten eerste kan hij hiervan profiteren om tabula rasa te maken met de kwalen en nefaste persoonlijkheden van de partij in Charleroi. Nieuwe mensen en nieuwe zeden kunnen de PS net voor de gemeenteraadsverkiezingen bijzonder ten goede komen. Als ze de boodschap goed verkopen, dan zal de grote schoonmaak bij de Carolo's electoraal lonend blijken én een voorbeeld zijn voor de andere federaties, die met dezelfde problemen als Charleroi te kampen hebben. Vervolgens komt het ook de positie van de nieuwe Dieu ten goede. Nu Van Cauwenberghe voorlopig geneutraliseerd is, kan di Rupo ook het grote Charleroi volledig inpalmen. Nu nog Luik veroveren en dan is gans Wallonië zijn privé-domein.
Begrijp me niet verkeerd, ik ga hier niet de PS verdedigen, maar vrees wel dat di Rupo twee vliegen in één klap aan het slaan is: én hij kan komaf maken met het verleden én hij kan ook bij de Carolo's de baas spelen. Een unieke kans. Ik ben ervan overtuigd dat de man met de eeuwige glimlach zich dat geen twee keer zal laten zeggen.
Voorlopig blijft het koffiedik kijken. Van Cauwenberghe is nu wel van het voorplan verdwenen, maar is hij ook definitief politiek dood? In België bestaat er zoiets als het lazarus-effect, dat, om Mark Eyskens te parafraseren, stelt dat "men pas politiek dood is als men tussen zes planken buitengedragen wordt". Een comeback is niet uit te sluiten en Coco (of 'Van Cau') zal achter de schermen zeer zeker invloed blijven uitoefenen. Di Rupo heeft zijn veldslag nog niet gewonnen. Hij zal zijn elitetroepen moeten inzetten om Charlerloi te veroveren.
Ik vond Van Cauwenberghe persoonlijk een ietwat dubbelzinnig figuur. Aan de ene kant was hij ervan overtuigd dat de regio's niet steeds op de federale overheid moesten wachten. Ze mochten niet bij de pakken blijven zitten, maar zouden zelf het heft in eigen handen nemen. Het recente Waalse Marshall-plan was hier een getuige van. Toch was hij ook, net zoals voorganger Robert Collignon, Nederlandsonkundig en stak zijn afkeer voor het noorden van het land niet onder stoelen of banken. Van Cauwenberghe kwam aan Vlaamse zijde soms arrogant over en dat bevorderde de dialoog tussen de gemeenschappen niet.
Afwachten wat het wordt. Voorlopig neemt een cdH'er de lopende zaken in de Waalse Gewestregering over. André Antoine zit de Ministerraad in Namen voor Dat is mooi meegenomen voor de coming man van de Franstalige Christen-Democraten, die met een nijpend gebrek aan topfiguren te kampen hebben.

01:16 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.