25-06-05

Het drama van Indianapolis


[autosport]Welke woorden bestaan er voor? De GP F1 van de Verenigde Staten ging met zes wagens van start: de Ferrari's, Jordans en Minardi's. Deze laatste twee komen niet boven de rol van figurant uit, waardoor het geheel een klucht geworden is. Enkel Schumacher en Barrichello speelden enige rol van betekenis, maar u weet, de Ferrari's racen niet tegen elkaar. De roden behaalden een dubbelslag en C-figuur Tiago Monteiro (alle respect voor de man, maar samen met zijn inferieure wagen speelt hij in normale omstandigheden geen rol van betekenis) stapte mee op het podium. Zowel Schumacher, Barrichello en Ferrari komen hierdoor terug in de race voor het kampioenschap. Monteiro beleefde, als eerste Portugees op een F1-podium, zijn jour de gloire en teamgenoot Narain Karthikeyan werd de eerste Indiër die punten scoorde. Ten slotte reden ook de Minardi's in de punten, waardoor ze volgend jaar hun reiskosten van de FIA terugbetaald krijgen. How come?
Het begon allemaal met Ralf Schumacher. Vorig jaar ontsnapte hij in de laatste banked curve ternauwernood aan volledige verlamming na een zware crash. Hij deed het vorige week nog eens allemaal over. Nu was het niet zijn fout, noch die van wagen Toyota, maar van bandenfabrikant Michelin. Hun banden bleken niet aangepast te zijn aan de banking noch aan het asfalt; in twaalf gevallen stelden ze mankementen vast. Michelin besloot dan ook onmiddellijk de teams te verbieden met deze banden op volle snelheid door die bewuste bocht te rijden, aangezien ze de veiligheid van de piloot niet konden garanderen. De Franse bandenfabrikant had geen andere bandensets in Indianapolis voor handen; de tijd was te kort om andere banden uit Clermont-Ferrand te laten overvliegen. Een bijzonder pijnlijke maar moedige beslissing van Michelin. Ze konden het zich in geen enkel, maar dan ook in geen enkel geval veroorloven om de piloten met gevaarlijk materiaal te laten racen. Dit zou de doodsteek geweest zijn voor een multinational die veiligheid als core business heeft. Liever een afgang in de Formule 1 dan in de rest van haar bedrijf.Daarmee was de kous niet af. De 7 teams die op Michelin-banden reden - Renault, McLaren, BAR, Sauber, Red Bull, Williams en Toyota - konden de baan niet meer op en dat was bijzonder vervelend voor de race. Een GP met zes wagens aan de start zou een fiasco zonder weerga zijn voor de sport, die vooral in de Verenigde Staten problemen heeft om voet aan de grond te krijgen. Hoewel heel wat Amerikanen in deze, laten we eerlijk zijn, Europees gefundeerde sport interesse hebben, gaat de voorkeur van het gros van haar fans naar de NASCAR, de Indy Racing League of de Champ Cars. De cultuurbarrière met het oude continent, dat hoogtechnologische wagens tegen elkaar laat rijden, blijft bijzonder groot. Toch blijft Circus Ecclestone inspanningen doen om de Formule 1 ook in Noord-Amerika te laten doorbreken. In Montreal, ter gelegenheid van de GP van Canada, is dat geen probleem. De Europesere Canadezen hebben steeds een boontje gehad voor de sport, maar bij de Amerikanen is het andere hamburger. Een race in Indianapolis, hét hart van de Amerikaanse autosport, moest daar verandering in brengen. Tot nu toe lukte dit behoorlijk, maar ook niet meer dan dat.
Ecclestone en co probeerden alsnog een compromis uit te werken. Er werd voorgesteld om een chicane - een vertragingsbocht - te installeren in die bewuste bocht. Daardoor werd de snelheid gevoelig verlaagd en in dat geval waren de banden, aldus Michelin, wel veilig. Men kon echter geen compromis vinden. Tot net voor de race is er 'diplomatiek' overleg geweest tussen Bernie Ecclestone, als promotor en houder van de commerciële rechten, Max Mosley, als hoofd van de organisator, de Internationale Automobielfederatie (FIA) en de teams. Het leverde niets op. De FIA wou geen chicane: regels zijn regels. Ferrari wimpelde het probleem af. In feite hadden zij er geen zakens mee. Ecclestone stond voor één keer machteloos toe te kijken.
Een uur voor de race was er nog geen oplossing. Ook om 13u plaatselijke tijd niet, toen de race van start moest gaan. Alle wagens stonden op de startgrid, aangevoerd door de Toyota van Jarno Trulli, die hiermee de eerste pole voor het Japanse merk liet optekenen. Na de opwarmronde bogen alle Michelin-teams af naar de pits en dat was het. Slechts de Ferrari's van Michael Schumacher (DUI) en Rubens Barrichello (BRA), de Jordans van Narain Karthikeyan (IND) en Tiago Monteiro (POR) en de Mindardi's van Christian Albers (NL) en Patrick Friesacher (OOS) begaven zich naar de startgrid voor de start. Het beeld was absurd: zes wagens namen de start voor een gezondheidswandeling rond de Indianapolis Motor Speedway. Prompt maakten de fans het typisch Amerikaanse "Thumbs down"-gebaar, gooiden bierblikjes op de piste of verlieten het "spektakel". ITV interviewde de boze fans, die massa's geld uitgegeven hebben aan verplaatsingskosten, overnachtingen en een toegangsticket. De commentaren waren, hoewel soms ongenuanceerd, weinig mals voor de F1, maar dat kon je hen niet kwalijk nemen. De fans zijn bedot en dat is een schande.
Wie is nu de schuldige? Alle partijen probeerden de zwarte piet naar elkaar door te schuiven, maar mijns inziens draagt iedereen verantwoordelijkheid:
* Michelin is de oorzaak van het hele gebeuren. Hun banden waren niet aangepast aan de piste. Ze maakten een professionele fout, gingen af als een gieter, maar behielden hun waardigheid door de blaam grotendeels op zich te nemen. Als multinational hadden ze echter geen andere keuze.
* De FIA hield voet bij stuk. Regels zijn regels, ook als het belang van de sport in een enorme markt op het spel staat. Hetzelfde voor hun eigen geloofwaardigheid. Werd er in Indianapolis een uitzondering gemaakt door een chicane te installeren, dan verloren ze ook op alle andere plaatsen hun gezag. De FIA maakte echter geen afweging. Hun blazoen was beter op te poetsen na een toegeving dan de populariteit van de Formule 1 in de Verenigde Staten bij een fiasco. Het was kiezen tussen de pest en de cholera, maar een tweede oplossing was minder rampzalig: door een chicane ging er ten minste een race geweest zijn.
* De Michelin-teams hadden eerder de handdoek in de ring moeten gooien. Ze moesten onmiddellijk eensgezind de chicane-oplossing, maar met gevolg dat ze geen punten zouden kunnen scoren, doorgedrukt hebben. Dit gebeurde niet. Beter overleg en minder calculeren van hun particuliere belangen gingen veel onheil voorkomen hebben.
* Ferrari was het meest hypocriet. Hun onverzettelijke houding bewees nog maar eens dat zij voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor schandalen in de Formule 1 de voorbije jaren. In plaats van onmiddellijk akkoord te gaan met de chicane-oplossing hielden ze zich afzijdig. Op papier hadden ze er inderdaad niets mee te maken, maar ze konden de sport met een lichte toegeving een enorme dienst bewezen hebben. Ze waren dit verplicht: al jaren gijzelen ze de fans door teamorders uit te vaardigen en wonderkind Michael Schumacher alles te geven wat hij wil. Hoe getalenteerd de Duitser ook moge zijn, dit zal altijd een smet op zijn blazoen blijven, waardoor hij mijns inziens nooit in de rij van de legendes Gilles Villeneuve, Ayrton Senna, Jim Clark, Stirling Moss, Juan Manuel Fangio, Ronnie Peterson, Alberto Ascari, Alain Prost of zelfs Nigel Mansell zal kunnen toetreden. Schumacher kreeg té veel cadeau om in een mausoleum der groten te worden opgebaard. Door voor één keer op het scherp van de snee te racen met Barrichello kon hij in Indianapolis nog één en ander gered hebben en zou hij eventueel aan de knieën van een Senna of Villeneuve kunnen tippen. Barrichello kon zo'n duel aan. Meteen konden ze ook hun putsch van Oostenrijk 2002, toen Barrichello in de laatste bocht afboog om Schumacher de overwinning te schenken, een beetje goed maken. De arrogantie van het team voorkwam dit, waardoor ze een verpletterende verantwoordelijkheid dragen in de afgang van de Formule 1, waar ook ter wereld.
* En wat met Bernie Ecclestone? Die stond erbij en keek er naar. Zaterdag was hij nog de Guy Verhofstadt van de Formule 1, door de kijkers van ITV te verzekeren dat er 20 wagens zouden deelnemen aan de race. Achteraf bleek dat een vergissing te zijn. Met zijn 75 zomers mag hij wel eens aan pensioen beginnen te denken.

Hoe moet het nu verder? Er is de voorbije tien jaar, vooral na het verongelukken van Ayrton Senna, constant gespeculeerd over de toekomst van de Formule 1. Er waren voortdurend wijzigingen in het reglement, in de specificatie van de wagens, kortom, onstabiliteit. Hier moet een einde aan komen, door een drastisch gewijzigd reglement vast te leggen voor een lange termijn. Een aantal voorstellen:
* Haal alle overbodige technologie van de wagens. Hoe waardevol die ook is, de Formule 1 is de mooiste sport van de wereld en moet een "sport" blijven. Dus: weg met de traction control, actieve ophanging, automatische versnellingsbak, software-communicatie tussen team en wagen, etc. Breng de grote banden uit de jaren '70 en '80 terug, waardoor de rijders constant moeten corrigeren en de snelheden automatisch verlaagd worden, wat de veiligheid bevordert.
* Voer een absoluut verbod van teamorders in en zet daar desnoods een bijzonder zware sanctie op. Bovendien moeten beide wagens dezelfde configuratie hebben.
* Laat alle teams voor het seizoen een "Akte van vertrouwen" tekenen, waardoor ze beloven om fair-play in acht te nemen. Zodoende zullen er niet steeds sanctioneringen moeten getroffen worden tijdens het seizoen.
* Schaf de luxe-hospitality af. Grote pagode's in de paddock zijn misschien wel leuk voor sponsors en VIP's, maar de fans hebben er niets aan, behalve het verhogen van ticketprijzen. Bovendien moet de promotie van de race en de commerciële rechten niet door een oligarch beheerd worden, maar door de organisator, de FIA. Druk de prijzen van de TV-rechten, zodat de sport in nog veel meer landen bekeken kan worden. Het komt de sport enkel ten goede.
* Dit alles zou een automatische reductie van de kosten impliceren, maar wegens een grotere populariteit en verspreiding toch een goeie zaak worden voor het aantrekken van constructeurs. Die mogen er gretig aan deelnemen, door het afschaffen van de toegangsfee. Twintig wagens op de grid is wat mij betreft veel te weinig. 26 of 28 zou al heel wat leuker zijn.
* Meer stratencircuits. Waarom niet teruggaan naar Long Beach? Naar het mooie Adelaïde? Die wedstrijden leverden altijd spektakel op, en dat is toch wat de fans willen. Stop het bouwen van karakterloze circuits à la Sakhir, Istanbul, Shanghai etc. De fans hebben er niets aan. Ga terug naar Argentinië, Mexico, Zuid-Afrika etc. Een kostenreductie maakt geld vrij voor meer races.
* Nog zoveel meer, maar het zou te veel worden om hierover uit te weiden...
Misschien zou het goed zijn mocht men hier eens over nadenken. De sport heeft het nodig. Het is niet toevallig dat de Indy Racing League, een Amerikaanse tegenhanger, zo populair is. De wagens kosten een fractie van de Formule 1-bolides, de fans worden nauwer betrokken bij het evenement en kunnen het beter betalen. Dit zou niet meteen het aureool van de Formule 1 als "summum" van de autosport teniet doen. Integendeel. Misschien kan de Formule 1 op die manier eindelijk voet aan de grond krijgen in de Verenigde Staten. Moge de farce van Indianapolis een waarschuwing zijn...

13:17 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.