30-04-05

Europees Brussel


[allerlei] Donderdag hebben we met CDS een bezoek gebracht aan 'Europees' Brussel. Concreet liepen we langs op het hoofdkwartier van de Europese Volkspartij (EVP) en het Europees Parlement. De EVP is een overkoepeling van Europese Christen-Democratische partijen die in het Europees Parlement voor een (minimaal) gemeenschappelijk standpunt moet zorgen. Trouwens, sinds een tijdje zijn ook niet-Christen Democratische partijen welkom in de EVP, zolang ze aan de term "like-minded" voldoen. Zo komt het dat het nogal autoritaire Forza Italia en de ouwe trouwe Britse Conservatieven in het EVP-kamp geduwd werden. Indien je als partij in staat bent om een vage beginselverklaring met een aantal primordiale stellingen te ondertekenen, dan ben je part of the club. Ik maak er misschien een karikatuur van, maar vrees dat de EVP in haar strijd naar macht en invloed binnen Europa - daar gaat politiek nu eenmaal om - haar beginselen nogal eens durft te vergeten. Berlusconi's en andere Erdogan's horen alsnog niet echt thuis binnen de EVP, want ze vertelden in het verleden vaak een totaal ander verhaal dan de EVP'ers van in den beginne voor ogen hadden. We blijven de zaak met een kritisch oog volgen. Overigens, de EVP is in het kader van mijn thesis (partijtucht in het Belgisch parlement in de jaren dertig) wel een leuk onderwerp. Hoe slaagt de fractieleider er hier in hemelsnaam in om iedereen min of meer op dezelfde lijn te krijgen en wat is de mate van dissidentie die er alsnog optreedt? Thesisten aller landen, verenigt u!
Het Europees Parlement was onze volgende halte. Vandaag de dag raak je er niet meer binnen zonder quasi uitgekleed te worden door de security aan de ingang. Vanuit alle hoeken werden we met scanners en andere piep-apparatuur belaagd. Zodoende ben ik op die plaats mijn sleutels kwijtgeraakt, tussen alle verwarring door. Het EP mag nog zo belangrijk zijn als het wil, ik heb er alvast slechte herinneringen aan. Ik mag een nieuwe bos sleutels in elkaar knutselen, en nog snel ook. Het gebouw zelf is indrukwekkend - dito voor de prijs - maar oogt bij momenten bijzonder kitscherig. Kijk maar naar de panelen achter de tafels van het presidium. Die dingen zien er zo broos uit - je kan ze in de eerste de beste doe-het-zelf-zaak kopen - zodat ik steeds denk dat ze bij de minste trilling op het hoofd ener kopstuk van het EP zullen vallen. Helmen verplicht voor de MEP'ers!

23:49 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-04-05

F1 GP van San Marino: het rode gevaar


[autosport] Dromen duurt maar eventjes. De Ferrari's lieten dit seizoen nog niet veel van zich horen. Zowel in Melbourne, Sepang als Imola kwalificeerde Schumacher zich bijzonder slecht; in de races verliep het hem niet veel beter. Een zevende plaats in Australië en een anonieme wedstrijd in Maleisië. In Sakhir kon hij een tijdje leider Alonso bedreigen, maar ook dat werd vroegtijdig gestopt wegens een vermoeide Ferrari. Het debuut van zijn F2005 ging totaal de mist in. Ook Barrichello verging het niet veel beter. In Melbourne kon hij nog een tweede plaats in de wacht slepen dankzij zijn doorzettingsvermogen, maar de andere races waren huilen met de pet op: opnieuw bereikte hij de finish niet, nadat de Braziliaan ook al in de achterste gelederen moest starten. In Imola verging het hem niet veel beter, hoewel hij zich lange tijd voor hauptmann Schumacher kon ophouden. Desalniettemin parkeerde hij zijn wagen vroegtijdig in de garage van het Autodromo Enzo e Dino Ferrari. Maar... vanaf dat moment was Schumacher ontketend. Net toen we dachten dat het Australisch en Maleis scenario zich ook op Europese bodem ging herhalen, gaf de Duitser er een lap op. Zowat één derde van de race was hij geblokkeerd achter zijn Toyota-broer, maar eenmaal Ralf de benzinepomp opzocht, vloog de zevenvoudige wereldkampioen naar voor. Zoiets heb ik zelden van hem gezien. Bevrijd van middelmatige wagens voor zijn neus begon hij aan zijn remonte en die was gewoon bovenmenselijk. Misschien gaf het feit dat een Duitser paus geworden is hem vleugels, maar Schumacher reed vanaf dat moment met bovennatuurlijke krachten naar leider Alonso toe. Zowel Renault als de jonge Spanjaard werden als bijzonder snel aanzien, maar dit belette niet dat Schumacher er gewoon naar toe reed. Hij was twee seconden (!) per ronde sneller, en dat is een eeuwigheid in de F1. Van dertiende stelling laveerde hij doorheen het veld naar de tweede plaats, om daar de toch niet trage Alonso van alle kanten te bestoken. De laatste twaalf ronden waren adembenemend. Schumacher probeerde de man uit Oviedo op alle mogelijke manieren te passeren, maar Fernando hield het hoofd koel. Zonder de minste fout te maken reed hij naar een derde overwinning op rij en verstevigde daarmee zijn eerste positie in de WK-stand. Indrukwekkend. Maar dat was Schumacher's exploten evenzeer. Hoewel ik nooit een echte fan van de Duitser geweest ben, heb ik in de veertien jaar dat ik de F1 volg maar zelden zo'n krachttoer gezien. Zijn Ferrari was gewoon superieur en gecombineerd met Schumi's talent gaf dit vuurwerk. Dit was racen van de bovenste plank en bewees nogmaals dat Schumacher intrinsiek één van de grootste racers aller tijden is, of je dat nu leuk vindt of niet. Voor zo'n prestatie doe ik mijn hoed af.
Dat gezegd zijnde was de weerstand die Fernando Alonso bood fenomenaal. Het was nog maar eens een demonstratie van zijn supertalent. Hij moet over stalen zenuwen beschikken. Rondenlang een rood monster achter je houden zonder één fout te maken dwingt respect af. Ook hij kan één van de hele groten worden. Hij is alvast goed op weg en hoop dat hij zijn kwaliteiten ook in de rest van het jaar zal kunnen tonen. Het seizoen is met zijn 19 races immers nog heel lang.De rest speelde in deze context maar een secundaire rol. Jenson Button kon, voor de aankomst van Schumacher, eventjes Alonso bedreigen. De BAR lijkt een nieuwe adem gevonden te hebben, maar paste te verkeerde strategie toe. In plaats van zijn positie tegen die van Schumacher te verdedigen, koos hij voor een offensieve strategie - Alonso uit het zadel proberen te lichten. Dit werkte contraproductief en in zijn overmoed verloor hij zijn tweede plaats na een inhaalmanoeuver van de Duitser in de Variante Alta. Maar toch: Jenson is alive and kicking en dat kan alleen maar positief werken voor de rest van het seizoen. Noterenswaardig is de sterke prestatie van McLaren. Kimi Raikkonen had zich op pole gekwalificeerd, maar moest al snel opgeven, hoewel hij heel snel van Alonso wegreed. De vervanger van Montoya, Alexander Wurz, reed in zijn eerst race in vier en een half jaar naar een verdiende vierde plaats. De Toyota's deden het iets minder dan in de vorige races, maar bleven hun plaats in de punten opeisen. Jacques Villeneuve, ten slotte, heeft zijn vel gered: hij reed met zijn Sauber op een overtuigende wijze naar een zesde plaats. Bravo.
Ferrari heeft nog niet alles op orde, maar is on their way back. De F2005 heeft een angstaanjagend potentieel. We hopen echter dat Renault en consoorten hun aanvankelijke dominantie kunnen omtoveren in een waardevolle concurrentie met de Italiaanse renstal. Zoniet komt het doemscenario van 2002 en 2004 dichterbij...

00:14 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-05

Come on baby can you bleed like me?


[cultuur] Sinds 1998 ben ik een fan van Garbage, de Schots-Amerikaanse formatie rond bad girl Shirley Manson. Een paar weken geleden brachten ze, na een aantal interne crisissen, hun vierde plaat uit, Bleed like me. Een review...

23:52 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Vaticaan en St.-Friet


[buitenland] De Danneels-mania die ontstaan is tijdens en na de dood van Paus Johannes Paulus II houdt maar niet op. Na de "Ik ben geen paard"-affaire is er nu deze cartoon. Ik kan, ondanks mijn cursus paleografie, de naam van de kunstena(a)r(es) niet ontcijferen, maar waardeer de spitsvondigheid van hem of haar... Je moet er maar opkomen.
Anyway, in tegenstelling tot het aantal artikelen op peterNET, ben ik helemaal geen Vaticaanwatcher geworden, maar kijk desalniettemin met interesse naar de gebeurtenissen. De toestand is ondertussen wat genormaliseerd. We zagen een nog wat schuchtere edoch fiere Ratzinger in de pauselijke tenue. Meteen na zijn aanstelling begon men al te speculeren over de gezondheidstoestand van de nieuwe paus. Een Johannes Paulus II-scenario zit er niet meteen aan te komen, maar we moeten op onze hoede zijn. De 78-jarige Ratzinger heeft immers, aldus echte Vaticaanwatchers, in 1991 een hersentrombose ondergaan en had een tijdje verminderd zicht, maar daarvan zou hij helemaal hersteld zijn. Dit kunnen we aannemen. Let's wait and see...
Hoe dan ook, het is een enorme aanpassing om een nieuwe figuur in het centrum van alle aandacht te zien. We waren zijn grote voorganger zoo gewoon, dat er al mirakels moeten gebeuren vooraleer Ratzinger met eenzelfde aura omgeven wordt. Het moet een haast onmogelijke opdracht zijn: opvolger zijn van een - algemeen aangenomen - groot figuur. Lyndon Johnson was Kennedy niet; Chirac is, hoe graag hij het ook zou willen, geen de Gaulle; Verhofstadt is Dehaene niet; Santer had niet de uitstraling van Jacques Delors en, last but not least, die nieuwe zanger van Queen doet Freddie Mercury niet vergeten. Benedictus de zestiende zal al bijna voor een hereniging met de protestanten moeten zorgen én een copernicaanse wending nemen in de omgang met de moderniteit, wil hij Karol Woityla in de schaduw zetten. Onbegonnen werk, gezien zijn achtergrond. Maar bon, mirakels zijn niet uitgesloten, zoals De Standaard gisteren berichtte. Iemand zou in een vlek op een brug in Chicago de Maagd Maria herkend hebben. De geschiedenisboeken, ook in Japan, zijn hierbij gewaarschuwd! (21/4/05 23:48 CET)

00:00 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-04-05

Vaticaan en Kremlin


[allerlei] Vandaag was er een Vaticaanse vlag te zien op het gebouw van de faculteit Letteren in Leuven, ook bekend als Kremlin. De KU Leuven viert de Duitser, net op de dag dat de studenten 's morgens geen toegang kregen tot de centrale bibliotheek, wegens een bezoek van de Amerikaanse ambassadeur. De Amerikanen financierden tot tweemaal toe de heropbouw van de Leuvense universiteitsbibliotheek, tijdens beide oorlogen verwoest door, jawel, de Duitsers...
Elk jaar, op 4 juli, wappert de Amerikaanse vlag aan het Ladeuzeplein. De KU Leuven is de steun van de Verenigde Staten bijlange nog niet vergeten. Zo ook vandaag, tijdens het bezoek van de ambassadeur. Al moet ik zeggen dat de veiligheidsmaatregelen, naar Leuvense normen, enorm waren. De omgeving rond de bib werd bijzonder goed in het oog gehouden door de ordediensten. De Amerikanen laten echt niets aan het toeval over. Zelfs voor, met alle respect, een ambassadeur wordt de helft van de stad afgezet. De Amerikaanse paranoïa begint lachwekkend te worden...

17:39 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ratzy // dher Phapst Bhenedhikt XVI


[buitenland] "Peter! Peter!", riep mijn vriendin Isabelle daarnet door de telefoon, "Er is een nieuwe paus!". Jeetjemina, wat krijgen we nu? Het fel gehypete conclaaf heeft welgeteld vijfentwintig en een half uur geduurd. Na vier of vijf stembeurten was de kogel door de Sixtijnse Kapel. "Wie is het????", vroeg ik. Isabelle hield de Nokia 3310 tegen de radio, en plots galmde door mijn Nokia (God weet welk type...) de stem van een heel gelovig iemand... "Habemus papam!", zei de man aan de andere kant van de lijn. "Joseph", zei de stem. "Ratzinger? Ratzinger? Ratzinger?", riep ik terug... "Rhatzinger". Verdorie. Hier zat ik dan, dinsdagavond 19 april 2005, in het bovenzaaltje van restaurant De Kruimel aan de Leuvense Tiensestraat en verneem rechtstreeks aan de telefoon dat de conservatieve kardinaal Joseph Ratzinger tot nieuwe Paus aangesteld is, Benedictus XVI. Een Duitser in vredesnaam! En je hoort duidelijk dat hij geen native Italian speaker is...
De man staat niet meteen bekend als progressief, integendeel. Van hem wordt verwacht dat hij de lijn van zijn illustere voorganger voortzet. Als dat werkelijk zo wordt, dan ziet het er voor de Kerk in West-Europa bijzonder slecht uit. Mensen die zich ten volle willen engageren in de Kerk, maar niet aan alle specifieke vorm-, gedrags- of geestesvereisten voldoen, zullen ook nu niet aan de bak komen. Een nog massalere exodus zit er aan te komen. Nu Ratzinger Paus is heeft de Kerk een keuze gemaakt: men heeft voor een tradtionele vorm van spiritualiteit gekozen en dit kan maar aanslaan bij een vrij beperkte groep. Europa wordt opgegeven als missioneringsgebied. Ratzinger's aanstelling zal bij ons leiden tot een kleine maar conservatieve Kerk. Ik neem aan dat mensen die zich hier met al hun energie in de heropstanding van de Kerk willen storten, nu eventjes van hun melk zijn en zich gaan bezinnen over hun toekomst in het Instituut.
Het was echter een onvermijdelijke keuze. Ratzinger was al jaren de rechterhand van Johannes Paulus II en kent het Vaticaan van binnen en van buiten. Hij weet de gevoeligheden en was in staat om veel mensen voor zijn zaak te winnen. Zijn voorgaan in de laatste misviering voor het conclaaf, gisteren maandag, was een regelrechte sollicitatie. Het feit dat hij zo snel gekozen is, wijst er mijns inziens op dat de tegenstand - of het alternatief - te beperkt was om echt een kans te maken. Maar goed: de heilige geest heeft gesproken en die maakt per definitie geen fouten.
Het blijft een aanpassing. Benedictus XVI, net een combinatie van de H. Benedictus en Lodewijk XVI. Kom nou, wie nu met het getal "de zestiende" de geschiedenis ingaan? Hoe symbolisch de naam ook geïnspireerd moge zijn, ik vind Benedictus XVI maar niets. Voor mij blijft hij Ratzinger. Ratzy, als het eventjes kan...

00:04 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-04-05

Tentoongesteld


[cultuur] Het is welgeteld 47 jaar geleden, maar niemand is het vergeten: Expo 58! Een half jaar lang stond ons land in de kijker; de modernste snufjes werden op de Heizelterreinen tentoongesteld en iedereen kwam een kijkje nemen. Het was zoals het lijk van de Paus: je moest het gewoonweg gezien hebben. Familieleden vertellen me nog altijd over de Spoetnik die in het paviljoen van de Sovjet-unie te zien was. Zo'n universele tentoonstelling was dé gelegenheid om, in een koude oorlog-context, te laten zien wat je in huis had. België was de moderniteit ingetreden. Wie het allemaal nog eens wil beleven, moet hier maar eens een kijkje nemen.
Zelf stelde ons land ook heel wat in de kijker. Er was zelfs een kolonie uit de kolonie aanwezig. Maandenlang verbleven enkele honderden Congolezen in Brussel om er hun leefwereld voor te stellen. Gisterenavond zond RTBF een reportage hierover uit. 47 na datum is het hallucinant om te zien welk beeld men van de Congolezen ophing. Ze waren hier om te werken: het dagelijkse leven in Congo voorstellen op de Heizelterreinen, en dat voor miljoenen geïntersseerde westerlingen. De Congolezen waren gehuisvest in het CAPA (Centre d’Accueil du Personnel Africain, in de buurt van, euh, het museum voor Midden-Afrika in Tervuren), een nieuw opgericht paviljoen met alle modern comfort en gingen ze elke dag op en af naar de Heizel om er hun taak te doen. In de reportage, door een Congolees zelf gemaakt (in opdracht van de RTBF?), zien we hoe die mensen genieten van hun werkvakantie bij de kolonisator. Allemaal glimlachende gezichten... Maar toch: ik vond het bijzonder vernederend voor hen. De Congolezen werden er gereduceerd tot objecten, rariteiten, die bij wijze van spreken hun lichaam verkochten om de expo-gangers een beeld te geven van de kolonie. Kristien Hemmerechts, die commentaar gaf bij de reportage (dans un français impeccable), was vooral getroffen door de manier waarop de Congolezen bij de Belgen in dat paviljoen aanvaard werden. Als ze zich aanpasten aan de westerse standaarden, hadden de Belgen geen probleem met hen, integendeel: ze konden zelfs op een zekere vorm van respect rekenen. Ik vond het echter bijtend ironisch: enerzijds conformeerden de Congolezen zich aan de Europese cultuur, om twee uur later verplicht te worden hun eigen cultuur te "showen" en als rariteiten beschouwd te worden. Op het expoterrein waren het - excusez le mot - de negerkes en niet het personnel Africain. Een bijzonder triestig gebeuren op een historisch evenement uit de Belgische geschiedenis...

21:50 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-04-05

Join the club!


[cultuur] ... of toch niet? Gisteren bij CDS naar een interessante gespreksavond met Jan Puype geweest. De zelfstandige journalist heeft een boek geschreven over elitaire en serviceclubs. Er zijn in België tientallen verenigingen actief, waar personen uit allerlei middens op vaak obscure plaatsen samenkomen. Doel? Netwerking. Zowat alle toplui van ons land - de economische en politieke elite - komen op geregelde tijdstippen bij elkaar om afspraken te maken en elkaar wederzijds te beïnvloeden. Op die manier gebeurt een groot deel van de besluitvorming en dat op alle niveau's: regionaal, federaal en Europees.
Allemaal goed en wel, zij het dat die genootschappen vaak een louche karakter hebben en weinig open opereren. Vrouwen zijn voor het overgrote deel niet toegelaten, aldus Puype. Bovendien kan je ook als man niet overal zomaar toetreden. Je moet voorgedragen worden. Het blijft gereserveerd voor een selecte groep uit de toplaag van de bevolking. Bij enkele clubs moet je zelfs binnen een bepaalde kring geboren zijn: adellijke clubs laten zelfs geen nouveaux riches of pas in de adelstand verheven. Zoniet blijf je voor een gesloten poort staan.Ik kan er inkomen dat, als je aan de top van de piramide staat, zo'n soort netwerking hoogstnoodzakelijk is. Belangrijke beslissingen worden nu eenmaal niet in het parlement genomen. Maar voor de rest: waarom zou je het doen? Het lijkt vaak meer op een vrijetijdsbesteding van rijkelui en dito -luiszoontjes, die al eens een Porsche aan elkaar uitlenen. Men kan de grote man uithangen, de inhoudsloze bourgeois, de grootsprakerige en leeghoofdige would-be haute financier (nu hou ik op voor u mij van rabiaat marxisme beschuldigt), kortom, veel geblaat maar bijzonder weinig wol, want niet in alle clubs wordt het economisch en buitenlands beleid van ons land uitgestippeld. Een aantal onder hen zijn wel meer open, zoals de Rotary en Lion's Club (tip: van het mannelijk geslacht zijnde hebt u een stap voor), en die verrichten "goede werken voor de samenleving". U betaalt, en u hoort er bij. Maar ach: enerzijds doet men aan caritas, maar, aldus Puype, aan de andere kant hebben die verenigingen aandelen in wapenfabrikanten. U begrijpt dat dit voor de buitenstaander, hoezeer deze de medemens ook appreciëert, bijzonder ambigu overkomt en zich er heel kritisch tegenover stelt. Volgens mij is het een vorm van sublimatie: sommigen hebben nood aan waardering en bewondering. Ze kunnen dit in het dagelijkse leven niet ervaren en proberen toe te treden tot een genootschap om "part of the club" te zijn, om erbij te horen. Bij anderen is het echter een evidentie en hoort het bij de sociale positie: noblesse oblige.
Ten lange leste had Puype het ook over de Loge. Interessant. Hij relativeerde meteen het politieke belang ervan. Dat bewering dat alle belangrijke knopen van wijlen paars-groen tussen logebroeders doorgehakt werden, schijnt overdreven. Of dit zo is weet ik niet, maar het feit dat ze elkaar op zo'n obscure plaatsen en momenten ontmoeten, maakt mij wantrouwig. Het is bijzonder pijnlijk dat net zij die zich continu uitspreken voor participatie, directe democratie, betrokkenheid van de 'burger' bij het bestuur etcetera etcetera zich van tijd tot tijd opsluiten om samen de 'grote problemen' te bespreken. Of is dit niet zo? Zolang dit alles achter gesloten deuren blijft plaatsvinden blijven ze in een mist van geheimzinnigheid gehuld...

00:47 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-04-05

Ik ben geen paard


[binnenland] Dat was het antwoord van Godfried Kardinaal Danneels op de vraag wat hij dacht van zijn hoge klassering bij de bookmakers in de strijd voor het pausschap. Magistraal gewoon! Er mag ook in hoge Kerkelijke kringen al eens gelachen worden. Als het dan nog op een persconferentie als antwoord op een absurde vraag is, is dat gewoon grandioos. Ik weet niet of hij communicatietraining gekregen heeft, maar Danneels is gewoon de nieuwe great communicator. Of hij echt papabile is, valt af te wachten, maar naar de buitenwereld - ook de ongelovige - toe zou hij de Kerk bijzondere diensten kunnen bewijzen. Geen kwaad woord over het professionalisme van Joaquin Navarro-Valls, maar aan Danneels kan op dit moment niet getipt worden. Hij blijft toch één van mijn favorieten en dat is niet omdat het een Belg is.
Wat indien hij wél Paus wordt? Ik wil hier niet dagdromen, maar zonder dat je het weet staat ons land voor voldongen feiten. Ten eerste: hoe zal de antiklerikale federale regering zich opstellen? Jacques Rogge zou zijn status van belangrijkste Belg onmiddellijk verliezen, dus gaan ze een klerikaal constant in de bloemetjes moeten zetten. Meer nog: ze zullen er moeten naar opkijken, want er zal bij buitenlandse bezoeken altijd naar gevraagd worden. Bush tegen Verhofstadt: "oh, dear Guy, you're president of Belgium, aren't you? That's the African country of the Pope? At least now I know that Belgium isn't the capital of Brussels. You surely pray for him in church every week?" Ik weet niet wat de premier hierop zal antwoorden, want de Amerikaanse president mag je niet tegenspreken. Verder: zal de Kerk, die al aan de rand van de afgrond staat, eindelijk weer stappen vooruit zetten? Ik weet het niet. Feit is dat er een nieuw idool gecreëerd zou worden. Zal Idool 2006 de best zingende priester een platencontract aanbieden? Wordt Pater Noster dan de hit van het jaar? Staat hij dan op Werchter of zullen de kerken de places to be worden? Herman Schueremans weze gewaarschuwd. De gebedsplaatsen zullen hoe dan ook voller zitten. Finally: wat met het lieflijke Kanegem? Zal het geboortedorp van de Paus overspoeld worden met pelgrims uit de vier windstreken? Er zullen in elk geval hotels bijgebouwd moeten worden. In het naburige Tielt zal geïnvesteerd worden in een internationale luchthaven (wat het problematische Oostendse vliegveld meteen overbodig maakt), wat overigens goed is voor het aantrekken van bijhorende bedrijven. Onze eigenste spoorweg zal TGV's ontvangen. Kortom, meteen zal er rond Lourdes een werkloosheidsexplosie plaatsvinden. Tenzij de Heilige Maagd er een stokje tussensteekt...

00:42 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-04-05

F1 GP van Bahrein: er staat geen maat op...


De Spanjaard Fernando Alonso is wel dé man van het moment. Nadat hij in Melbourne de pannen van het dak reed en in Sepang op magistrale wijze won, deed hij dit nog eens over in Sakhir, alwaar zondagmiddag de GP F1 van Bahrein doorging. Het was al de tweede keer dat deze 'desert GP' georganiseerd werd: midden in de woestijn, tussen de zandstormen door, laat Bernie zijn coureurs rondjes draaien. Alonso had zich weeral op de pole gevestigd, maar moest nu een herrezen (?) Michael Schumacher naast zich dulden op de eerste startrij. De nieuwe Ferrari F2005 was immers in het land en dat rijtuig zou wel eens alles kunnen overklassen, zoals we dat van de roden gewoon zijn. Het liep echter anders af. Hoewel Schumacher vooraan op de startgrid kon plaatsnemen, had teamgenoot Barrichello nauwelijks een paar rondjes Sakhir in de benen als het startschot gegeven werd en hij moest met hangende pootjes vanop de laatste plaats vertrekken.
De race werd echter desastreus: na 12 ronden stond Schumacher al aan de kant, nadat hij leider Alonso toch wat opgejaagd had en Barrichello, die op het eerste gezicht een aardige remonte had gemaakt, verloor op het einde van de race een aantal versnellingen zodat hij uit de punten viel. Zero points voor de Italianen. Ook bij Renault was het succes niet compleet: Alonso won dan wel de race, maar Fisichella moest na een paar ronden al opgeven met een kapotte motor.
Na de Renault valt de opnieuw puike prestatie van beide Toyota's op. Jarno Trulli en Ralf Schumacher werden respectievelijk tweede en vierde. Meteen het tweede podium op rij voor de Japanners die eindelijk hun weg lijken gevonden hebben in de F1. De kwaliteiten van teambaas Mike Gascoyne zullen daar wel voor iets tussenzitten, evenals twee supergemotiveerde rijders die op revanche belust zijn. Een eervolle vermelding is er ook voor Pedro de la Rosa. De Barcelonees verving Juan Pablo Montoya, die bij vrouw en op komst zijnd kind zat wegens schouderblessure. Hij reed de race van zijn leven en passeerde zowat alles wat in zijn weg zat. Zijn duels met Button en Webber waren bijzonder genietbaar. Tot twee keer toe belandde hij naast de baan, maar slaagde er toch in hen te passeren met een superieure McLaren. Bovendien zette hij de snelste rond van de race neer. In anderhalf uur tijd is zijn reputatie stukken de hoogte in gegaan.
Dus, concluderend, het was een leuke race op een bijzondere locatie. De winnaar, Fernando Alonso, toonde dat hij capabel is om wereldkampioen te worden. Toyota bevestigde en Pedro de la Rosa zorgde voor entertainment. Ferrari heeft de zaken absoluut nog niet voor mekaar, maar dat is misschien wel eens goed, na jaren van dominantie...

11:32 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-04-05

In memoriam: Johannes Paulus II


[buitenland] Het is uiteindelijk gebeurd: Paus Johannes Paulus II is (bij dit schrijven) één uur en veertig minuten geleden overleden. De pausdood is alvast een unicum in mijn leven; hij was al vijf en een halve maand paus toen ik ter aarde verscheen. Een tijdje geleden, bij de dood van Yasser Arafat, schreef ik hier op peterNET dat de Palestijn de persoon was die ik in heel mijn leven het meest op TV gezien had. Ik moet mijn mening herzien: Johannes Paulus II staat op die plaats, Arafat neemt een eerbare tweede plaats in op het podium.
Anyway, de overleden paus zal ons altijd wel een dubbel gevoel blijven geven. Johannes Paulus II leidde een dubbel leven: zowel op religieus als op politiek vlak heeft hij de laatste zesentwintig jaar een enorme impact gehad. Gehard door het nazisme en communisme in Polen heeft hij alles in het werk gesteld om zijn land en bij uitbreiding gans Oost-Europa van het rode juk te bevrijden. Johannes Paulus heeft hier een enorme impuls aan gegeven. Zijn openlijke steun aan de interne oppositie in Polen voorkwam dat Jaruzelski's staatsgreep tot stalinistische toestanden leidde. Dat hij ook in Moskou en omgeving als gevaarlijk beschouwd werd weerspiegeld door de aanslag op zijn persoon in 1981. Zijn politiek handelen bleef niet enkel beperkt tot Europa: ook in andere delen van de wereld manifesteerde hij zijn afkeer van het rode gevaar. Zijn uitstraling deed menig wereldlijke vorst bibberen...
Maar er is een keerzijde aan de medaille. Ik vind het betreurenswaardig dat zo'n groot figuur op religieus vlak zo'n conservatieve politiek gevoerd heeft. Zijn denkbeelden en oekazen tegen anticonceptie, abortus én vrouwen in de kerk zorgden ervoor dat velen afhaakten.
Hoe moet het nu verder? Ik ben nu niet de meest geplaatste persoon om over religieuze zaken een uitspraak te doen, maar zou het bijzonder jammer vinden moest die conservatieve politiek verder gezet worden. Het instituut Kerk, los van de dogma's en spirituele onderbouw, levert bijzonder waardevol werk af. Vele mensen worden erdoor gemotiveerd om zich in te zetten voor de ander. Heel veel van haar randorganisaties zorgen ervoor dat miljoenen mensen die het nodig hebben ondersteund worden. Het zou erg zijn moesten zovele mensen die zich willen engageren voor de goede zaak uitgesloten blijven van verantwoordelijkheden. Geef vrouwen dus onmiddellijk meer taken in de Kerk, want ze verdienen het.
Het valt af te wachten wie zijn opvolger wordt nu de Heilige Stoel vacant is. Misschien eens iemand uit Afrika of Latijns-Amerika? Het zou de universele boodschap van de Kerk kracht bijzetten. Een Italiaan is wel makkelijker te "controleren", maar een gebrek aan durf van de volgende Kerkvorst zou, om het in hun termen te zeggen, wel eens tot een fatale exodus kunnen leiden.

00:03 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-05

Nieuws


[media] Het zijn zware tijden voor de media. De paus ligt op sterven, evenals de Monegaskische Prins Rainier, Verhofstadt ondergaat een kleine operatie, ... De nakende dood van de Paus is echter hot item nummer één. Al twee dagen duurt de saga. Toen donderdagavond de eerste berichten van laatste sacramenten opdoken (zie vorig bericht op peterNET) was iedereen met verstomming geslagen. Het ging inderdaad bereslecht met de Paus, maar de laatste sacramenten, dat is toch wat drastisch... Eenmaal we aan dit soort boodschappen gewend waren, hield het niet meer op. Gisterenmorgen lag de Paus al in coma, dan weer niet, dan meldden de Italiaanse media dat zijn EEG vlak was en bijgevolg hersendood, dan werd het weer ontkend; wat later, tijdens de rozenkrans op het St.-Pietersplein zei kardinaal Ruini, de vicaris-generaal van het bisdom Rome (waarvan de Paus zelf bisschop is), dat de Paus vanavond of vannacht bij Jezus ging zijn. Vanmorgen verklaarde Dr. Navarro-Valls, de persman van het Vaticaan, dat de Paus van tijd tot tijd het bewustzijn verliest, maar nu blijkt er toch weer géén sprake te zijn van een comateuze toestand. Kortom, de berichten spreken elkaar tegen en de mensen weten niet meer waar ze het hebben. De journalisten praten er maar op los en proberen het publiek met faits divers te overladen bij gebrek aan concrete berichten over de toestand van de Paus. Maar genoeg gezeverd nu: ik ga eens kijken of er al nieuws is...

19:37 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-05

in case of emergency


Net terug van een niet-alcoholisch glaasje te drinken in een Leuvens keetje (het welbekende Universum) en de site van de Standaard signaleert dat aan de Paus de laatste sacramenten toegediend werden. Een vreemd spektakel eigenlijk: via alle media op het net kunnen we de potentieel laatste uren van de kerkvorst volgen. Google News wijst ons de weg naar 1804 websites waar over dit gebeuren bericht wordt. En dat terwijl ik naar de live-versie van U2's Elevation luister, opgenomen tijdens het eerste concert van hun nieuwe wereldtournee maandagnacht, in San Diego (online). Om maar te zeggen: het internet kan je uren en dagen bezig houden, maar vooral in case of emergency: het is dé plaats waar je het eerst hoort wat er gebeurt, ook nu de Paus zeer zwaar ziek in het Vaticaan verblijft. Refreshen is de boodschap: in mijn Mozilla Firefox hoef ik maar constant op F5 te drukken, om er zeker van te zijn dat de verschillende nieuwssites de juiste versie weergeven, en niet die van drie seconden geleden. Wat brengt de rest van de nacht?

01:49 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |