26-03-05

De almachtige


[buitenland] en eigenlijk ook [binnenland] Nee, in deze paasdagen ga ik het niet over God de vader hebben, maar over een andere almachtige. Mobutu Sese Seko Kuku Ngbendu wa za Banga - vrij vertaald De almachtige haan die victorie kraait, de krijger die onhoudbaar zege op zege behaalt - kortweg Chef genoemd, stond vannacht in het middelpunt van de belangstelling. Op France 2 werd een twee uur lange reportage over de man uitgezonden (0h00 - 2h00). Het was een opeenvolging van moordpartijen, crises en baldadigheden van een machtsgeile en nietsontziende dictator. Mobutu, die in de chaos na de onafhankelijkheid van Congo aan de macht kwam (1965), heeft zijn land rechtstreeks ten gronde gericht. Maar de waarheid moet gezegd zijn: de Belgen hebben nooit een Congolese elite gezorgd die de transitie naar onafhankelijk moest begeleiden. Na de Congo-kwestie (1960) werd het land zowat aan haar lot overgelaten. Joseph-Désiré Mobutu profiteerde hiervan om via een zuivere personencultus zijn heerschappij over het land te vestigen. De gewone bevolking liet hij links liggen en terroriseerde hen met zijn goed uitgebouwde veiligheidsdiensten; dat was dan het enige dat ooit perfect gewerkt heeft in Congo. Voor de rest stroomden alle inkomsten van het land naar de Zwitserse rekeningen van Mobutu.
Het land evolueerde naar een totale dictatuur; Mobutu ensceneerde komplotten om mogelijke tegenstanders uit de weg te ruimen; massa's onschuldige mensen werden geëxecuteerd. Toen hij zag dat de Kerk een machtsmiddel was, probeerde hij ook dit instituut te controleren. Maar plots ging het bergaf. Congo - ondertussen omgedoopt tot Zaïre - werd een van de armste landen ter wereld. Schoorvoetend introduceerde hij op een theatrale manier een "meerpartijensysteem", maar dat was meer schijn dan werkelijkheid. Hoewel het een poging was om de interne oppositie verder monddood te maken, liep het niet meer zoals het in de jaren zestig en zeventig geweest was.
De man vervreemde meer en meer van de werkelijkheid. Hij had zich teruggetrokken in zijn megalomane paleis in Gbadolite, zijn geboortedorp in het noorden van het land. Of hij verbleef in zijn villa's aan de Côte d'Azur, waar hij baldadige feestjes organiseerd. By the way, een graag gezien gast was niemand minder dan huidig Kamervoorzitter Herman De Croo. In Kinshasa was le maréchal nog nauwelijks te zien en dat terwijl zijn land ten prooi viel aan anarchie. Mobutu werd ook banger en meer achterdochtig. Eind 1989 werd zijn Roemeense goeie vriend en collega-dictator Nicolae Ceausescu na een korte maar bloedige burgeroorlog terechtgesteld. Het boezemde hem schrik in: kon dit ook in Zaïre gebeuren?
Toen hij in 1996 af te rekenen kreeg met een rebellie uit het Oosten, onder leiding van Laurent-Désiré Kabila, was het hek van de dam: Kinshasa werd ingenomen en de Président-Fondateur kon vertrekken. Enige maanden later stierf hij aan prostaatkanker in Rabat. Een zwarte bladzijde uit de geschiedenis werd omgeslagen.
Het viel mij in die reportage (uit 1999) op hoe vaak journalisten toegang kregen tot zijn paleis of privé-feestjes. We zagen of hoorden Walter Zinzen en Guy Polspoel ("Monsieur Spolspoel"); veel van zijn lege pracht en praal kon door de ganse wereld gezien worden. Die valse openheid heeft mede zijn ondergang bespoedigd. Mobutu was een ordinaire dictator die elke ideologie gebruikte die zijn macht ten goede kwam. Congo draagt daar tot op de dag van vandaag de gevolgen van, nu met een meer verlichte opvolger-dictator. Schrijnend...

12:00 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hmm ik lag al lang te soezen op dat uur van de nacht ze :p
met geeestiger reportages als dromen :p

Gepost door: Lord cms | 26-03-05

De commentaren zijn gesloten.