23-02-05

Dubbel Joe


[binnenland] George W. Bush was in het land en we zouden het geweten hebben. Van zondagavond af tot vanmorgen, woensdag, was de Amerikaanse president in België. De veiligheidsmaatregelen waren enorm. Brussel was een versterkte stad, alsof de Duitschers nog eens op komst waren... Maar nee, het was om Bush te ontvangen. Onze hoofdstad is immers een strategisch punt: ze huisvest de EU en de NAVO; een makkelijk doelwit. En Bush is natuurlijk niet de minst geviseerde man op aarde. Komt daarbij nog de extreme paranoïde van de Amerikanen en je krijgt bijna hilarische situaties. Naar verluidt is zijn limousine, zo lang als een lijnbus, bestand tegen biologische en chemische aanvallen (!). Jaja, Brussels, the jungle of Europe!
Officieel kwam hij er de plooien met Europa gladstrijken. De naweeën van 9/11 hadden immers tweedracht in het Atlantisch bondgenootschap gezaaid. Een aantal zogenaamde bondgenoten hadden het aangedurfd om niet met Uncle Sam ten strijde te trekken tegen het extremisme. Die schobbejakken - Frankrijk, Duitsland én België genaamd - werden in de ganse States verguisd. Zo werden "French Fries" omgedoopt in "Freedom Fries". Om maar te zeggen: het haar in de boter was hoogstwaarschijnlijk afkomstig van de jonge Jon Bon Jovi. Dit keer namen die iconen van het oude continent niet deel aan kruistochten, respectievelijk naar Afghanistan en Irak. We mogen dus blij zijn dat we er zo goedkoop van af komen en dat Bush ons met open armen terug in het kamp van niet-schurkenstaten wil opnemen. We hadden de Amerikanen in hun eer gekrenkt, vooral na alles wat ze zestig jaar geleden voor ons gedaan hadden. Dat is hard aangekomen: de geraakte snaar was bijzonder gevoelig; als het trio verder op de ingeslagen weg was gegaan, dan produceerde die bewuste snaar wellicht Radiohead-deuntjes. Maar alle gekheid op een stokje. Hoewel de oorlogen niet populair waren in Europa, was het niet de beste reactie om de USA niet te volgen. We zitten immers in een bondgenootschap (de NAVO) én de Verenigde Staten hebben ons altijd uit de penarie gehaald. Nu zij aangevallen werden, was enige solidariteit op zijn plaats.
De kern van de problematiek was dat Europa de aangewende middelen om het internationaal terrorisme te bestrijden niet goedkeurde. Zomaar een land en veel onschuldige mensen aanvallen ligt niet in onmiddellijk in onze aard, vooral niet als daar een grote display of power mee gepaard gaat. Het was geen populaire beslissing, maar de Verenigde Staten konden op dat moment bijna niet anders. Het letterlijke ineenstorten van hun symbolen was een even grote belediging als het bombarderen van de Kaa'ba in Mekka. Europa werd moreel verplicht om een immorele oorlog te steunen. Bovendien is het Amerikaanse gewicht in de wereldpolitiek zo enorm dat we er zolang Europa geen gemeenschappelijk buitenlands beleid voert niets aan kunnen veranderen. Jammer, maar helaas...
Drie jaar lang zijn de relaties tussen beide continenten koel geweest, maar er is beterschap op komst. Aan Amerikaanse zijde is er goodwill. Niet zomaar: Bush zoekt sponsors voor de soldaten in Irak en Afghanistan. Europa zal niet anders kunnen dan hen te steunen. We mogen geen permanente strijd met de Amerikanen voeren, want dat is absoluut niet in ons voordeel. Wel kunnen we onze diplomatieke kwaliteiten aanwenden om de conflicten in het Midden-Oosten op te lossen. Europa in het algemeen en België in het bijzonder zijn specialisten op het gebied van federalisme. Zowel voor het Israëlisch-Palestijns conflict als in Irak kunnen we onze expertise aanwenden. Het zal moeilijk worden, want federalisme zoals wij het kennen is niet echt in de cultuur van het Midden-Oosten ingebakken. Een Westers procédé in een totaal andere cultuur introduceren is bijzonder moeilijk, maar niet onmogelijk. We moeten de mensen echter overtuigen dat een federaal systeem, met gedeelde macht, waar nodig effectief oplossingen biedt. En ook de Amerikanen weten dat, maar zij hebben natuurlijk hun belangen in de regio. Wat het project nog zoveel gecompliceerder maakt. Wie niet waagt, niet wint...

22:25 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-02-05

Lissabon (II)


[cultuur] Zoals beloofd kan je op mijn site een verslag vinden van mijn reis naar Lissabon. Een aanrader voor iemand die niet weet waarnaartoe voor een tussendoortje.

23:25 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-02-05

Het Eiland


[cultuur] Het is me iets, Het Eiland. De komische reeks op één begint ergere en ergere proporties aan te nemen. De extreme pesterijen en vernederingen door de masochistische guru Bucky Laplasse richten quasi onherstelbare psychologische schade aan bij Michel Drets, de vooralsnog onbekwame doch goedmenende 'manager' van de afdeling administratie van Cynalco. En zijn even goedmenende omgeving doen het geheel niet in het honderd, maar in het duizend lopen. Kieken zonder kop Frankie, sukkelaar Guido, excentrieke Alain, wereldvreemde Sammy en nog een aantal andere quasi-losers maken er een onwezenlijke situatie van. Allemaal goed en wel, maar ik begin toch een beetje een "te"-gevoel te krijgen. De chaos binnen de afdeling is niet te overzien en dat moet ook, maar het script maakt het zo bont dat er bijna geen lijn meer in te trekken valt, zodanig dat de parodie een karikatuur van zichzelf wordt. Op termijn begint het de kijker te enerveren.
Ik heb bovendien de indruk dat men een minder geslaagde remake van Falwty Towers maakt. Basil Falwty zit ook in een weinig comfortabele situatie, maar bij elke aflevering begint men van nul. Het Eiland bouwt voort en voort op de chaos. Chaos in het kwadraat dus. Het is mijns inziens een grotere kunst om chaos te creëeren binnen een telkens nieuwe omgeving. Het aanhoudende Bucky-geterg is te makkelijk.

12:05 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-02-05

Lissabon


Deze blog is al een weekje niet meer geupdated, maar, tot spijt van wie het benijdt, I'm alive and kicking. Ik was namelijk een weekje in het wondermooie Lissabon en kan u verzekeren dat de stad best te pruimen valt. Meer nog: die stad die ooit het middelpunt van een groot koloniaal imperium was, is nog steeds een multicultureel centrum dat je blijft verbazen. We hebben er zowat alle interessante stadsdelen bezocht: het Moorse Alfama, het 'koloniale' Belem, de grote pleinen van Marques de Pombal, ... kortom, het is ten zeerste aangeraden om er polshoogte te nemen. En dat op twee en een half uur vliegen van Brussel. Haast u!

23:53 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-02-05

We'll butcher them to hell!


[cultuur] Het is een ongeschreven wet in regimes die steunen op het gezag van één man dat bij lichamelijke of politieke aftakeling steeds ontkend wordt dat er iets aan de hand is. Laten we beginnen bij de Sovjet-Unie. Aan een bijzonder slecht uitziende partijleider Breznjev scheelde niets in 1982, maar hij overleed enkele maanden later. Zijn opvolgers Joeri Andropov en Constantin Tsjernenko ondergingen hetzelfde lot. Het fenomeen gerontocratie - hoogbejaarde krakkemikkige figuren die het land leiden - was er een constante. Naar verluidt is Tsjernenko gedurende zijn ambtsperiode (welgeteld 1 jaar) nauwelijks het Kremlin uitgeweest. Met de aanstelling van Michael Gorbatsjov werd de traditie doorbroken en zie wat er gebeurd is...

Ook met de president van de Russische Federatie - opvolger van de Sovjet-Unie - Boris Yeltsin, was nooit iets mis. De man kreeg een hartaanval op het vliegtuig nabij het Ierse Shannon, alwaar het toestel rondjes draaide vooraleer te landen, zodat de president verzorgd kon worden zonder camera's in de buurt. Alles moest geheim gehouden worden. Yeltsin kwam waggelend uit de ijzeren vogel gestapt, maar, nogmaals, niets aan de hand.

In China bleek er met Deng Xiao Ping op bijzonder hoge leeftijd niets mis te zijn. Tot hij plots stierf. Ook de blijkbaar onsterfelijke Deng verruilde plots het tijdelijke met het eeuwige.

Ontkenning van politieke degeneratie voltrekt zich volgens een analoog stramien. Niemand zal "Comical Ali" vergeten, de laatste minister van informatie onder Saddam Hoessein. In 2003, toen de Amerikanen al in Bagdad arriveerden, gingen de Iraqi's hen in de pan hakken. "We will butcher them to hell!" "The Americans? Burning them in their tanks!" Jammer voor Mohammed Al-Sahaf, want zo heet de man in het echt, maar de GI's waren toen al bezig de beelden van Saddam ten gronde te richten. Toch moeten we Al-Sahaf eeuwig dankbaar blijven: hij bracht ten minste een komische noot in een bloedig conflict. Hij was zo overtuigend dat hij na zijn arrestatie (door de Amerikanen) in de USA gevraagd werd om shows te geven... Een fragiele Al-Sahaf weigerde. In dit rijtje kunnen we tegenwoordig ook premier Verhofstadt plaatsen, maar ik wil niet herhalen wat reeds overvloedig in vorige fragmenten op peterNET verteld werd. Dat zou al te makkelijk zijn.

Wie ook al jaren tot deze Hall of fame behoort is Paus Johannes Paulus II. Hij is nogal ziek te noemen, zijn leven hangt vaak aan een zijden draadje, maar ook nu weer blijkt zijn griepje een tijdelijk ongemak te zijn. Ik hoop van ganser harte dat de goedheilig man binnenkort weer in vol ornaat in een misviering kan voorgaan, maar zal niet verbaasd zijn indien hij binnen afzienbare tijd de pijp aan St.-Pieter geeft. De clericus met de mooie naam, Joaquin Navarro-Valls, officieel woordvoerder van het Vaticaan, blijft intussen alle mogelijkheden hiertoe ontkennen, en dat is misschien niet slecht om de rust bij de miljoenen gelovigen te bewaren. Maar toch zou de klap bij hen wel eens bijzonder hard kunnen aankomen als de goede vader ons verlaat...

P.S.: ik kon het niet laten: Op deze website meer info over Mohammed Al-Sahaf... Quotes van hem vind je hier

23:16 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Goegelen


[allerlei] Mensen, de techniek staat voor niets. We wisten al dat er op internet honderden, duizenden, zoniet tienduizenden kranten of tijdschriften online te vinden zijn. Een aantal onder hen zitten steevast in eenieders favorieten of, zoals dat in Mozilla heet, uw Bookmark Toolbar Folder. Ik kan - mits een stabiele internetverbinding (geen evidentie op kot) - met een muisklik De Standaard of Le Monde lezen, alsook VRT Teletekst of CNN.com. In dit virtuele tijdperk schrikt niemand daar natuurlijk van op, maar onlangs lanceerde men iets, mja, revolutionairs? Er zal wel niets revolutionairs meer in the picture geplaatst worden, want alles heeft één of andere internetnerd al eens ontwikkeld. Google News behoort wellicht tot deze categorie. Onvoorstelbaar. Je klikt op een nieuwsitem en onmiddellijk krijg je honderden links naar artikels over hetzelfde onderwerp in alle mogelijke kranten of tijdschriften op deze aardkloot. Zo zie ik op dit moment op de homepage het bericht "Pope taken to hospital with flu, Vatican says". Meteen een link naar datzelfde nieuws in de Melbourne Herald Sun, ABC News, Reuters, ITV.com etc. Fantastisch. Dit is niet alles: er zijn ook niet-Engelstalige edities. Zo worden Franstaligen onmiddellijk doorverbonden met Le Monde, Libération, Le Figaro of onze eigen La Libre Belgique. Gewoon schitterend. Deze site moet een goudmijn zijn voor iedereen die aan vergelijkend personderzoek doet. De link: http://news.google.com/. Surfen maar!

00:58 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |