13-01-05

Vermist


Vermist. Het woord heeft me altijd gefascineerd. Mensen die verdwenen zijn, zijn vermist. Zijn ze dan steeds in een waan van mist gehuld, zoals een plastisch denkende geest van ondergetekende zich altijd maar weer voorstelt? Ik weet het niet. Volgens teletekst zijn er alvast nog 14 Belgische exemplaren in Thailand dat statuut aangedaan, als gevolg van de tsunami. Meteen wordt mijn denkwijze ontkracht. Thailand is een warm land en daar is bijna nooit mist. Dus kunnen de vermisten niet in de mist zitten. Maar alle gekheid op een stokje. Het is een dramatisch gebeuren voor de families en dat wil ik hier niet ridiculiseren. Toch vraag ik me af waarom dagenlang zovele tientallen in leven zijnde mensen niets van zich lieten horen. Wisten ze niets van dit inferno? Zaten ze in het oerwoud? Ik zou het me zelf niet kunnen inbeelden om het thuisfront dagenlang niet in te lichten over mijn capriolen bij de wilde beesten. Mijn gsm heb ik steeds bij me, en dat is een hele geruststelling. Midden in een tropisch bos kan de ontvangst natuurlijk wat minder zijn, maar globaal gezien moet er in die toeristische streken toch altijd in een straal van tien zeemijl een telefoon aanwezig zijn. Zoniet kan men Thailand geen modern toeristisch oord noemen... Men weze gewaarschuwd!

12:06 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

songs of moors and misty fields pakte gij wel genoeg vitamientjes zo tijdnes den blok?

Gepost door: cms | 13-01-05

De commentaren zijn gesloten.