12-01-05

gevolgen van een off day


Kerst en nieuw zijn voorbij, alle buches zijn verorberd en yahoo!, hier komt voor studenten één van de leukste momenten van het jaar: de examens. Sinds een paar jaar worden we in Leuven nu ook in het begin van het jaar op zo’n zaligheden getrakteerd. Dit kan de pret alleen maar verhogen. Nu zijn we, als het eventjes meezit, tweemaal per jaar van ons theewater. We moeten het toegeven: ons brein werkt dezer dagen niet zoals het moet. Een aantal normale hersenfuncties worden eventjes op non-actief geplaatst. De vrijgekomen megabytes worden volgepropt met feiten, cijfers en abstracte redeneringen. Het is de bedoeling dat we ze, net genoeg met data gevuld, op één bepaald moment richting examinator sturen. Dit is geen sinecure. Velen gaan eraan ten onder en barsten na enige ogenblikken in tranen uit. Dit geeft dit emmers water als resultaat, en u weet het, vochtverlies is nefast voor de mens en in het bijzonder voor de hersenwerking. Dus stel ik mij de vraag: waarom heeft de schepper hier geen aangepast orgaan voor voorzien? Hij (of zij, ook aan de top van de pyramide gelden gelijke kansen) moet een off day gehad hebben. Jammer, want de examinandus maximus-klier zou immers bijzonder vooruitstrevend geweest zijn: een efficiënte draadloze data-overdracht had de ontdekkers van infraroodstralen doen verbleken. Interessant, maar helaas: deze klier heeft niet de definitieve versie van de mensensoort gehaald. Maar soit, we mogen niet klagen. Een onevenwichtige hersenwerking kan voor hilarische toestanden zorgen. De verbale zelfcontrole is immers uitgevallen. Zodoende is de onderlinge communicatie grondig verstoord en van alle redelijkheid ontdaan. Om er voor te zorgen dat we elkaar toch niet te lijf zouden gaan, treedt er in extremis een structurerend element op: de lach. In examentijden wordt er op ontspannende momenten – de tijdstippen waarop men niet over een stapel cursussen gebogen zit – heel wat afgelachen. Dit komt niet zomaar: het is een chemische reactie in de hersenen. Zo is er, zoals sociologen vaak plachten te zeggen, ook in deze tijden van intellectuele crisis sprake van sociale orde.
Quod erat demonstrandum: deze vergezochte verklaring van examenstress bewijst dat de hersenen tijdens deze periode niet optimaal functioneren. Alsnog heeft men geen remedie hiervoor gevonden. Iemand een idee?

01:05 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

zo vroeg in de morgen doet mijn hoofd er bijna van pijn om zo'n redenering te volgen en mijn blokdag moet nog beginnen, dat belooft :p

Gepost door: sfie | 12-01-05

eeriness of a examinated mind well Peter!
prachtig stukje over je groggyheid! maareh, uw leefwereld is beperkt tot het studerende volkje, weet dan dat slaven van de arbeidsmarkt ende de "beroeps"-bevolking gelijk ik, er evenveel last van heben van dergelijke "braindrain"...
geliee de remedie stante pede aan mij te bezorgen...
wat het opgeklopt eiwit op mijn mond vangisteren en rode tranende ogen en wild staand haar, was mss toch niet zo normaal...
lol
cms
goodmornign btw en ik ga er vanuit dat een studax als jij die examens met een glimlach op de lippen naar de maan schopt?
leer ze een lesje die proffen in Lovanium
quod erat demonstrandum indeed!

Gepost door: cms | 12-01-05

Als je zo kunt denken tijdens examens dan moeten het wel lachertjes zijn.

Gepost door: Dafke | 12-01-05

dag wat een interessante
blog !
ben een streekgenoot
van cms
groetjes
vhi

Gepost door: vhi | 13-01-05

De commentaren zijn gesloten.