07-01-05

The Magdalene Sisters


[cultuur] Bestaat het toeval? Je zou het beginnen te geloven... Net in de periode dat ik een reisverhaal over Ierland lees, bekijken we de film The Magdalene Sisters. Deze prent uit 2001 behandelt één van de zwartste bladzijden uit de bewogen Ierse geschiedenis. Het groene eiland staat wel meer bekend om haar streng Katholiek geloof. Als sinds de komst van St. Patrick en aanverwanten heeft het geloof er een prominente plaats in de de samenleving bekleed. De vaak oprechte vroomheid van veel gewone Ieren heeft echter bijzonder wrede nevenwerkingen gehad.

Shame was het sleutelwoord. Het was not done dat een meisje of jonge vrouw op "ontucht" betrapt werd. Of verdacht ervan werd. Haar ganse familie werd voortaan gebrandmerkt en waren slechte gelovigen. Vele ouders zagen dan ook maar één oplossing voor hun onwelvoeglijke dochters: uit de wereld verbannen, naar een zogenaamd Magdalene Asylum.

In de The Magdalene Sisters van Peter Mullan zien we hoe drie meisjes in 1964 in een 'verbeteringsgesticht' terechtkomen. Ze hadden immers zware misdaden begaan. Het eerste meisje was een ongehuwde moeder, het tweede gaf een vreemde jongen een kus en het derde was verkracht door haar neef. Telkens brachten hun ouders hen naar het plaatselijke Magdalene-klooster. Vanaf dat moment werd hun leven eentoning: ora et labora. De kloosters deden immers dienst als wasserij en dus moesten de meisjes van 's morgens tot 's avonds wassen, drogen en stomen. Enkel door hard te werken en af te zien konden ze van hun doodzondes verlost worden. Voor de drie meisjes - Bernadette, Margaret en Rose - was hun leven dan ook hel. Alles, maar dan ook alles, werd gecommandeerd door moeder overste, die hen constant op de meest sadistische wijze vernederde. Ze moesten immers een lesje geleerd worden.

De film toont ons van naaldje tot draadje waar Ierland de dag van vandaag bijzonder beschaamd voor is. De leden van de clerus, die vaak zelf niet altijd heilige boontjes waren, maakten op een ongeoorloofde manier gebruik van hun machtspositie. De impact van de Kerk, zowel op de meisjes in kwestie als op hun familie - door wie ze simpelweg verstoten werden - was totaal. Dissidente stemmen of levenspatronen werden gewoonweg niet getolereerd. Het land was in de ban van een spirituele dictatuur. En daar liepen vele goedmenende gelovigen met hun blote ogen in.
Dit is geen fenomeen van het verleden. Het laatste Magdalene Asylum sloot in 1996. Pas vanaf het einde van de jaren negentig werden alle registers opengetrokken en konden de vele Asylumslachtoffers, zowel van verbaal, psychologisch als seksueel geweld hun stem eindelijk laten horen. Wat jarenlang verzwegen werd kwam ineens boven en men was niet meer beschaamd om het systeem publiekelijk te bekritiseren. Het systeem dat ooit mensen die in schande leefden probeerde herop te voeden, werd nu zelf 'de schande'. De schande van een gans land. Nog dagelijks ondervinden vele slachtoffers de gevolgen van deze complete onderdrukking.

Hoewel de film de Kerk relatief eenzijdig benadert, was het een noodzakelijke film. In Ierland zorgde het voor grote opschudding, maar ook in de rest van de wereld wordt je er rebels van. Hoe dit in de twintigste eeuw kon blijven gebeuren is voor velen nog steeds een open vraag. Gelukkig is die tijd voorbij. Ierland kan langzaam aan met zichzelf in het reine komen.

22:22 Gepost door peterNET | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

nice design hoi Peter,
je hebt je design goed aangepast zie ik, toch iemand dier e mee overweg, ik heb mijn cage of Thoughts design uitbesteed aan een andere blogger, al heb ik wel insteken gegeven, zoals het een echte academicus betaamt: leven van theorieên maar de al dan niet mogelijke uitvoering over laten aan andere bekwame personen! ;-)
thanx 4 the link!

de magdalena sisters heb ik helaas nog niet gezien. Ik raak niet meer in de cinema de laatste weken.

Gepost door: cms | 08-01-05

De commentaren zijn gesloten.